شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - درس ششم : پرورده ی عشق | آزمون شماره 1656

جایزه وصلت - حطام دنیا - صفیر گلوله

محمل و بیهوده - صیانت و نگهداری - خبط و خطا

نقض پیمان - ابطال و الغا - نغز و دلکش

صرافت طبع - تفحّص و تحقیق - گزاردن حق نعمت

امید خلق به درگاه او روا گردد/که خسروی را قبله است و ملک را محراب 

حاجت گه جملۀ جهان اوست/محراب زمین و آسمان اوست 

ز بس که ز تو فغان می کنم به هر محراب/ ز سوز سینه چو آتشکده ست محرابم 

حاجت به جز محراب حق چه جویی ای فقیه/که محراب است این دیگر نباید جست محرابی 

صنمی اگر جفای کند آن جفا نباشد / ز صنم وفا نجویی که در او وفا نباشد 

ز حبیب خود شنیدم که به پیش ما حبابی / به از آن وجود باشد که در آن هوا نباشد 

چو به حسرت کلت گِل شوم از گلم گیاهی / ندمد که بوی مهر تودر آن گیا نباشد

ملکم بگفت سلمان به دعا شب وصالش / بطلب که حاجت الاّ به دعا روا نباشد 

محمل: کجاوه / جهانگیر: پادشاه/ ولایت: معادل شهرستان امروزی

جهد: مشقّت / موسم: نام نوعی باد/ بختک: کابوس
 

جمله: سراسر / رایت: درفش/ معبد: پرستشگاه 

 

 غایت: هدف / سرشت: طبع/ جنون: شوریدگی
 

گر خود همه بیداد کند هیچ مگویید / تعذیب دلارام به از ذلّ شفاعت
 

به زبان چرب جانا بنواز جان ما را / به سلام خشک خوش کن دل ناتوان ما را
 

یار با ماست چه حاجت که زیادت طلبیم / دولت صحبت آن مونس جان ما را بس 
 

از آن سبب دل سوزن همیشه سوراخ است / که تاب دوری آهنربا نمی‌آرد