شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 4: سبک‌شناسی قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 12807

 شعر دارای مضامین سیاسی و اجتماعی و وطنی است .

 از آرایه های بیانی بهره گرفته شده است. 

 مفهوم آزادی در شعر، معادل مفهوم دموکراسی و در تضاد با استبداد است. 

 به دلیل عدم تسلط کافی شاعر با ادبیات کهن، به تركيب های زبانی شعر توجه نشده است.

در ره ناموس ملک و ملت و خویش و تبار / با نشاط شیر و با عزم پلنگ آماده شو

از فرنگ آمد به ایران طرفه‌های رنگ‌رنگ / شاه را مجذوب کرد آوازه شهر فرنگ

زن بود شعر خدا، مرد بود نثر خدا / مرد نثری سره و زن غزلی تر باشد

ور شمار فضل او را دفتری سازد کسی / هرچه قانون شمار است اندر آن دفتر شود

تا تاختند بی‌هنران در مصاف‌ها / زد زنگ، تیغ‌های هنر در غلاف‌ها

چه ظلم‌ها که از گردش آسمان ندیدیم / به غیر مشت دزد همره کاروان ندیدیم

هست ار ز میراث پدر، عقل غریزیت ای پسر / تکمیل آن واجب شمر باری به عقل مکتسب

امروز روز عزّت دیهیم و افسر است / عصری بلندپایه و عهدی منوّر است

حقوق خویش ز مردان اگر زنان گیرند       در این میان من و صد دشت زن سپاه من است

بود اگر جامعه بیدار در این دار خراب       جای سردار سپه جز به سرِ دار نبود

دو پاره بنده آزی مگو ز آزادی           که نفس چاکر آز است و خواجه چاکر نفس

آن آتشی که خاک وطن گرم بود از آن         طوری به باد رفت کز آن اخگری نماند