شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یکم : تاریخ ادبیات فارسی در قرن‌های 7 و 8 و 9 | آزمون شماره 16201

 هیچ دانی کز چه باشد عزّت آزادگان؟/ از سر خوان لئیمان دست کوته کردن است

بر سر کوی قناعت گوشه‌ای باید گرفت/ نیم نانی می‌رسد تا نیم جانی در تن است

گویند کسان بهشت با حور خوش است/ من می‌گویم که آب انگور خوش است

 این نقد بگیر و دست از آن نسیه بدار/ کآواز دهل شنیدن از دور خوش است

 از آن انگشت نمای روزگارم/ که دور افتاده از یار و دیارم

 ندونم قصد جان کردن به ناحق/ به جز بر سر زدن چاره ندارم

بی روی تو خورشید جهان‌سوز مباد/ هم بی تو چراغ عالم‌افروز مباد

 با وصل تو کس چو من بدآموز مباد/ روزی که تو را نبینم آن روز مباد

تاریخ‏‌نویسی به اسلوب پیچیده

نوشته شدن کتاب‏های عرفانی مثل مرصادالعباد

سستی زبان شعر به غیر از شعر کسانی مثل حافظ

تاریخ‌‏نویسی به اسلوب ساده

ویرانی کامل خراسان در حمله مغول و تسلط معنوی حکومت دینی عراق بر ایران

انتقال کانون‌های فرهنگی از خراسان به مناطقی چون اصفهان، همدان و ری

کشته شدن ادیبان بزرگ یا مهاجرت آن‌ها به عراق

تباهی بنیان فرهنگ و اخلاق و عدم تولید آثار ادبی در ایران

سلمان ساوجی

جامی

خواجوی کرمانی

شاه نعمت‌الله ولی