شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 28104

چون کسی کو از مرض گل داشت دوست / گر چه پندارد که آن خود قوت اوست

ور سؤالت را بسی فایدّه‌هاست / پس جهان بی‌فایده آخر چراست

کشت نو کارید بر کشت نخست / این دوم فانی است و آن اول درست

ای صبا گر بگذری بر ساحل رود ارس / بوسه زن بر خاک آن وادیّ و مشکین کن نفس

گفت شیخ آن نومرید خویش را / امتحان کرد آن نکواندیش را

تافت ز آن روزن که از دل تا دل است / روشنی که فرق حقّ و باطل است

سخت راسخ خیمه ‌گاه و میخ او / بوی خون می‌آیدم از بیخ او

وزان کس که خیری بماند روان / دمادم رسد رحمتش بر روان