شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 13723

هر چه در دل فرود آید در دیده نکو نماید.

قدمی در راه خدا ننهند و درمی بی منّ و اذی ندهند

پرده ناموس بندگان به گناه فاحش ندرد و وظیفه روزی به خطای منکر نبرد

چه جای ملامت است که در دیدۀ من شایسته کرامت است

به نانهاده دست نرسد و نهاده هر کجا هست برسد

رزق اگرچه مقسوم است به اسباب حصول و بلا اگرچه مقدور از ابواب دخول

دفتر از گفته‌های پریشان بشویم و مِن‌بعد پریشان نگویم

میان به خدمت آزادگان بسته و بر در دل‌ها نشسته

زان روی و خال دلستان برکش نقاب پرنیان / تا پیش رویت آسمان آن خال اختر برکند

زان عارض فرخنده‌خو، نه رنگ دارد گل نه بو / انگشت غیرت را بگو تا چشم عبهر برکند

ما خار غم در پای جان در کویت ای گلرخ روان / وان گه که را پروای آن کز پای، نشتر برکند

سعدی چو شد هندوی تو هل تا پرستد روی تو / کو خیمه زد پهلوی تو فردای محشر برکند

محال است که هنرمندان بمیرند و بی‌هنران جای ایشان بگیرند.

ملک او را در کنار گرفت و هر روز نظر بیش کرد تا ولیعهد خویش کرد.

پسر به فراست استبصار به جای آورد و گفت ای پدر! کوتاه خردمند به که نادان بلند.

دو کس دشمن ملک و دین اند: پادشاه بی‌حلم و زاهد بی‌علم.