شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20390

معصیت از هر که صادر شود ناپسندیده است و از علما ناخوب‌تر، که علم سلاح جنگ با شیطان است.

هر که با بدان نشیند اگر نیز طبیعت ایشان در او اثر نکند، به طریقت ایشان متّهم گردد و اگر به خراباتی رود به نماز کردن، منسوب شود به خَمر خوردن.

چندانکه اندک وقوفی بر علم طبّ یافتم و فضیلت آن بشناختم، به رغبت صادق و حرص غالب در تعلّم آن می‌کوشیدم، تا بدان صنعت شهرتی یافتم.

مراد از نزول قرآن، تحصیل سیرت خوب است، نه ترتیل صورت مکتوب، عامی متعبّد، پیادهٔ رفته است و عالم سهل‌انگار، سوار خفته.

اما من می‌دیدم که خود پیرمرد در این سفرهای هرساله به جست‌وجوی تسلایی می‌رفت.

به ساده‌دلی روستایی خویش از هر چیزی تعجب کرد و هرچه بر او تنگ‌تر گرفتند کمربند خود را تنگ‌تر بست تا با زندگی‌هایمان اُخت شد.

اول گمان بردم که میراب است. خواب که از چشمم پرید. تازه فهمیدم که در زدنِ میراب نیست، کلفتشان بود.

تفنگ دوربین‌دارش نشان می‌دهد که تک‌تیرانداز است و آن آستین خالی نشانه مردانگی است.

ستایش نبرد آن که بیداد بود / به گنج و به تخت مهی شاد بود
گسسته شود در جهان کام اوی / نخواند به گیتی کسی نام اوی

توانگرا دل درویش خود به‌دست‌آور / که مخزن زر و گنج درم نخواهد ماند
بدین رواق زبرجد نوشته‌اند به زر / که جز نکویی اهل کرم نخواهد ماند

نامرادی و مراد این جهان / تا بجنبی بگذرد در یک زمان
چون جهان می‌بگذرد بگذر تو نیز / ترک او گیر و بدو منگر تو نیز

که دست در خم می زد که خون ما جوشید / که برفروخت که در چشم ما حیا جوشید
ترانه‌ای که چمن را به خون گرم گرفت / که ناگذشته بر او سینه صبا جوشید