شرکت در آزمون آنلاین فارسی نهم - فارسی نهم | آزمون شماره 12439

عقل، حیران شود از خوشه ی زرّین عنب / فهم عاجز شود از حقّه ی یاقوت انار

عقل، رهبر ولیک تا درِ او / فضل او مر تو را برد برِ او

راست گویم، علم ورزم، طاعت یزدان کنم / این سه چیزست ای برادر کار عقل مُکتسب

کرمش گفت مر مرا بشناس / ور نه کشناسدش به عقل و حواس

آن چه فتنه‌ست که در حلقه‌ی رندان بنشست؟ / وین چه شورست که از مجلسِ مستان برخاست؟

گر از آن سنبلِ گل‌بوی سمن‌فرسا نیست / چیست این بوی دلاویز که با بادِ صباست؟

شادی وصل نباید منِ دل‌سوخته را / اگرش این همه اندوه جدایی ز قفاست

به وصالِ تو که گر کوه تحمّل بکند / این همه بارِ فراقِ تو که بر خاطر ماست!

نوعروسان چمن را که جهان‌آرایند / با گل روی تو بازار لطافت بشکست

خسروانند گدایان لب شیرینت / خسرو آن است که او را چو تو شیرینی هست

دوش گفتم بنشین زانک قیامت برخواست / فتنه برخواست چو آن سرو خرامان بنشست

چشم مخمور تو گر زان که ببیند در خواب / هیچ هشیار دگر عیب نگیرد بر مست

غلام همّت رندان و پاک بازانم / که از محبّت با دوست دشمن خویش اند

 دشمنِ دانا بلندت می کند / بر زمینت می زند نادان ِدوست

 به قول دشمنان برگشتی از دوست / نگردد هیچ کس با دوست دشمن

 جهان را به سایه درختی زدند / حکیمان هشیار دانا مثل