شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 24209

ما همه ستمکارانیم بر خویش عفو کن و از ما درگذار

بر هیچ پیغامبر روا نیست که فردا در آتش شود و عذاب چشد

بعد از این صواب نیست که میان من و پادشاه جمعیتی باشد

جماعتی با او نان بخوردندی پس به قیلوله مشغول شد

خورشید را حاجب تویی اومید را واجب تویی / مطلب تویی طالب تویی هم منتها هم مبتدا

ای سروران را تو سند بشمار ما را زان عدد / دانی سران را هم بود اندر تبع دنبال‌ها

گر زنده جانی یابمی من دامنش برتابمی / ای کاشکی در خوابمی در خواب بنمودی لقا

از جمله‌های جُند او وز زخم‌های تند او / سالم نماند یک رگت بر چنگ ما بر چنگ ما

مرقّعه زینت اولیای خدای است، عوام بدان عزیز گردند و خواص اندر آن ذلیل.

چون کسی با طریقت آشنا بود، ورا قبا چون عبا بود.

شیطان با مخلصان بر نمی‌آید و سلطان با مفلسان.

درویش ضعیف‌حال را در تنگی مپرس که چونی مگر به شرط آن‌که مرهمی بر ریشش نهی و معلومی در پیشش.