شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس یازدهم : پایه های آوایی همسان دو لختی | آزمون شماره 15561

وقتی نشد که بی دوست بر حال خود نگرییم / روزی نشد که در عشق بر کار خود نخندیم 

خانۀ مانی است طلع، چهره گشای بهار / نایب عیسی است ماه، رنگرز شاخسار 

غمناک نباید بود از طعن حسود ای دل / شاید که چو وا بینی خیر تو در این باشد

مرنجان دلم را که این مرغ وحشی / ز بامی که برخاست مشکل نشیند 

با نرگس مخمورت بیم است ز بیماری (مستفعلُ مفعولن / مستفعلُ مفعولن)

بس قطره‌های خونین، کز چشم ساغر آمد (مستفعلن فعولن / مستفعلن فعولن)

تازه شده است زخم من باورت ار نمی‌کند (مفتعلن مفتعلن مفتعلن مفتعلن)

غمش هر لحظه می‌کاود دلم را (مفاعیلن مفاعیلن فعولن)

شور شراب عشق تو آن نفسم رود ز سر / کاین سر پر هوس شود خاک در سرای تو

باز شکستند خلق سلسله با مسلمین / باز درافکند عشق غلغله در مسلمین

چند به ناز پرورم مهر بتان سنگدل / یاد پدر نمی‌کنند این پسران ناخلف

با همه عطف دامنت آیدم از صبا عجب / کز گذر تو خاک را مشک ختن نمی‌کند