شرکت در آزمون آنلاین عربی، زبان قرآن 1 - درس سوم

«لا شكّ أنّ کلّ بلاد یرفعها علماؤها کما یهدمه النّاس الجُهّال!»:

شکّی نیست که همة کشورها را عالمانشان بالا می‌برند، همان‌طور که مردم نادان آنها را نابود می‌کنند!

هیچ شکّی نیست که هر شهری با علمایش صعود می‌کند، همان‌گونه که مردم بسیار نادان، آن را منهدم می‌کنند!

بدون شک همة شهرها را دانشمندان آن، بالا می‌برند، همان‌گونه که مردم بسیار نادان، آن را نابود می‌کنند!

بی‌تردید هر کشوری را دانشمندانش بالا می‌برند، همان‌طور که مردم نادان آن را منهدم می‌کنند!

عیّن الصحیح:

تخرّجنا من جامعة تسمّی بـ «أمّ الجامعات»! : از دانشگاهی فارغ التحصیل میشویم که مادر دانشگاهها نامیده میشود!

احتفِلوا یوماً تجلّی فیه المودّة و الصداقة بین النّاس! : روزی را جشن گرفتند که در آن دوستی و صداقت در میان مردم جلوهگر میشود!

یسحب الإعصار کلّ ما علی الأرض إلی الأعلی و یُسقطها فی مکان بعید! : گردباد هرچه بر روی زمین است به بالا میکشد و آنها در جایی دور پایین میاندازد!

للإنسان قدرات مختلفة تستطیع بها أن تُوجد حیاة طیّبة له! : تواناییهای انسان مختلف است و میتواند برای او زندگی خوبی را به وجود بیاورد!

عیّن الخطأ في صیغ الأفعال:

أنتُم تقرَّبوا إلی اللّه!

إنّ المؤمنینَ تقرَّبوا إلی اللّه!

أنتُم استَرجَعوا الأمانةَ الثّمینةَ لأصحابها!

إنّ المؤمنینَ استَرجَعوا الأمانةَ الثّمینةَ لأصحابها!

عیّن ما فیه جاء‌ت الضمایر المناسبة لهذه الأفعال:

«نحنُ - أنتِ - هی - هم»

إنتظرنا - إسْتغلتَ - إسْتَغَلَتْ - لا حَضوا

نَنتَظرُ - تَسْغِلینَ - إستَغْفَرَتْ - مارسوا

نَنتَظرُ - تَنصَعینَ - إسْتَغَلَ - یُمارسونَ

إنتَظَرنا - ما وَقَعَتْ - إستَغْفَرَتْ - مارسوا

عیّن الصّحیح فی التّرجمة:

«عند الإنسانِ الکافِر الأبیضُ کالأسوَدِ و نور النّهارِ کظلامِ اللّیل لأنّ رجائه قد إنقَطعَ عَن اللّٰهِ!»

برای فرد کفر پیشه سفید، سیاه است و روشنی روز، تاریک است پس امیدش را از خدا قطع کرده است!

نزد انسان کافر سفید، مثل سیاه و روز نورانی مانند شب تاریک است زیرا امید او از خداوند قطع شده است!

نزد انسان کافر سفیدی همچون سیاه و روشنی روز مثل تاریکی شب است زیرا امیدش از خدا قطع شده است!

برای کافر سپیدی مثل سیاهی است و روز نورانی مانند شب تاریک است چون او امید به خدا را قطع کرده است!

شرکت در آزمون آنلاین عربی، زبان قرآن 1 - درس سوم | آزمون شماره 3469