شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 19390

انفاس عیسی از لب لعلت لطیفه‌ای/ آب خضر ز نوش لبانت کنایه‌ای

کی عطرسای مجلس روحانیان شدی/ گل را اگر نه بوی تو کردی رعایتی

که را رسد که کند عیب دامن پاکت/ که همچو قطره که بر برگ گل چکد پاکی

هزار جان مقدس بسوخت زین غیرت/ که هر صباح و مسا شمع مجلس دگری

زمین شوره سنبل برنیارد/ درو تخم و عمل ضایع مگردان

شمشیر نیک از آهن بد چون کند کسی/ ناکس به تربیت نشود ای حکیم کس

سگ اصحاب کهف روزی چند/ پی نیکان گرفت و مردم شد

هیچ صیقل نکو نخواهد کرد/ آهنی را که بدگهر باشد

متن بر سپردن امور به فردی کاردان تأکید دارد.

در متن آرایه تشخیص به‌کار رفته است.

جمله دوم کنایه از «شکست نخوردن در امور و رسیدن به خواسته‌ها» است.

آرایه‌های تشبیه و تلمیح در متن وجود دارد.

تو را حکایت ما مختصر به گوش آید                         که حال تشنه نمی‌دانی ای گل سیراب

غرقه دریای بی‌پایان کجا یابد کنار                             ساحلش پیدا نباشد بحر بی‌پایان ما

شب تاریک و بیم موج و گردابی چنین هایل               کجا دانند حال ما سبکباران ساحل‌ها

مکن ملامت خواجو به عشق‌بازی و مستی                  که بر کناری و دانم که حال غرقه ندانی