شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 15989

عرقت خوشۀ پروین و رخت، خرمن ماه/ وه که بر خرمن مه، خوشۀ پروین داری

اگر دو لعل لبش حکم خون من دادند/ هم از تبسم جان‌بخش خون‌بهای من است

نه من سبوکش این دیر رندسوزم و بس/ بسا سرا که درین کارخانه سنگ و سبوست

گر به رویت کرده‌ام تشبیه ماه/ شرمسارم کاین گناهی روشن است

در ازل پرتو حُسنت به تجلی دم زد / عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد

از تو به که نالم که دگر داور نیست / وز دست تو هیچ دست بالاتر نیست

زبان خامه ندارد سر بیان فراق / و گرنه شرح دهم با تو داستان فراق

درخت اگر عَلَم پرنیان گشاد رواست / که خاک باز کشیده است مفرش دیبا

چمن پیرا اگر چشمش بر آن سرو روان افتد / دگر بر چشمه ننشاند ز خجلت سرو بستان را

خورشید بر سرو روان دیگر ندیدم در جهان / وصفت نگنجد در میان نامت نیاید در قلم

گر برقعی فرو نگذاری بدین جمال / در شهر هر که کشته شود در ضمان توست

فصل گل و طرف جویبار و لب کشت / با یک دو سه اهل و لعبتی حور سرشت