شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 2: جهان ممکنات | آزمون شماره 16832

رابطۀ وجوبی به ممکن الوجودها امکان موجود شدن می دهد . 

رابطۀ امکانی میان ماهیت و وجود انسان ، برای به وجود آمدن او کافی است . 

رابطۀ امتناعی میان ماهیت و وجود انسان ، اشاره به ثابت نبودن ذات و ماهیت او دارد .

موجودات ممکن الوجود در ذات خود با وجود ، رابطۀ امکانی دارند .

انسان _ نداریم _ سیمرغ _ شریک خدا

 انسان _ دیو _ شریک خدا _ اجتماع نقیضین

 درخت _ ققنوس _ نداریم _ شریک خدا

درخت _ نداریم _ شریک خدا _ اجتماع ضدین

نیازمندی سراسر وجود واقعیات هستی را فراگرفته است.

حالت امکانی ماهیت، فقر و نیاز ذاتی آن را به ما نشان می‌دهد.

فقر وجودی واقعیات، آن‌ها را به منبع غنی‌بالذات نیازمند می‌کند.

وابستگی ممکنات به غیر، گواهی از فقر وجودی آن‌ها است.

منظورما، انحصاراً ماهیت آن موجود است.

واقعیت را به وسیلۀ جزئی خارج از آن بر مفهوم حمل کرده ایم.

آن موجود در ذهن ما به دو جزء هستی و چیستی تحلیل می شود.

این احتمال وجود دارد که از قضیه ای استفاده نکرده باشیم.