شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس پنجم: هماهنگی پاره‌های کلام | آزمون شماره 31183

مرا مهر سیه چشمان ز سر بیرون نخواهد شد

بسیار سفر باید تا پخته شود خامی

خم‌ها همه در جوش و خروشند ز مستی

شب عاشقان بیدل چه شبی دراز باشد

انتظار را طاقت باید و ما را نیست و صبر را فراغت باید و ما را نیست.

رفتار خویش فراموش کرد چنانکه هیچ تأویل بدان رجوع ممکن نگشت.

امروز وسیلت مودّت و دالّت صحبت حاصل آمد.

باید این ابواب از جهت تفهّم خواند تا از فواید آن انتفاع توان گرفت.

به مطربان صبوحی دهیم جامۀ چاک/ بدین نوید که باد سحرگهی آورد

معشوق چون نقاب ز رخ در نمی‌کشد/ هر کس حکایتی به تصوّر چرا کنند

چگونه بازکنم بال در هوای وصال / که ریخت مرغ دلم پر در آشیان فراق

 باغ سلام می‌کند سرو قیام می‌کند/ سبزه پیاده می‌رود غنچه سوار می‌رسد

کاشکی صد چشم ازین بیخواب‌تر بودی مرا / تا نظر می‌کردمی در منظر زیبای تو

دوست دارم که کست دوست ندارد جز من / حیف باشد تو که در خاطر اغیار آیی

گویند رفیقانم: در عشق چه سرداری؟ / گویم که سری دارم درباخته در پایی

صوفی گلی بچین و مرقّع به خار بخش / وین زهد خشک را به مِیِ خوشگوار بخش