شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 25079

زبان شعر ساده و روان است و پیچیدگی ندارد.

شعر در قالب مثنوی سروده شده و بعضی از قافیه‌ها دارای جناس هستند.

این شعر در رده تعلیمی ـ ‌عرفانی قرار می‌گیرد و شاعر از قالب داستان برای بیان مقصود استفاده کرده است.

کاربرد ساختار قدیمی فعل در متن دیده می‌شود.

دفتر گل را فلک کرد به شنگرف رنگ / زرّین شیرازه زد هر ورقی را جدا

پنجه ساقی گرفت مرغ صراحی به دام / ز آتش صبح اوفتاد دانه دل‌ها به تاب

رنجور سینه‌ام لب و زلفش دوای من / کاین درد را بنفشه به شکّر نکوتر است

هستی جاوید ما در نیستی پوشیده است/ در سواد فقر باشد چشمه حیوان ما

ناف دریاست چو گرداب مرا لنگرگاه / نیستم موج که سعی‌ام پی ساحل گردد

رهنوردان را سبکباری بود باد مراد / زود رخت خود به ساحل کف ز دریا می‌کشد

دامن گره به دامن ساحل نمی‌زند / موجی که خو به شورش دریا گرفته است

ساده‌لوحی که شکایت کند از شورش بحر / واگذارش که چو خاشاک به ساحل برود

کاربرد متفاوت واژه «احتمال»

استفاده از «را» ی فکّ اضافه

کاربرد تشبیه

تأکید بر تلاش در بیت نخست