شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 20937

اینجا نشسته بر سر هر راهی/ دیو دروغ و ننگ و ریاکاری/ در آسمان تیره نمی بینم/ نوری ز صبح روشن بیداری

هر دم از آیینه می پرسم ملول/ چیستم دیگر به چشمت چیستم؟/ لیک در آیینه می بینم که وای/ سایه ای هم زآنچه بودم نیستم

چشمان تو رنگ آب بودند/ آن دم که تو را در آب دیدم/ در غربت آن جهان بی شکل/ گویی که تو را به خواب دیدم

من و آن تازه نسیم دلکش/ می گشاییم سوی هم آغوش/ همچو دو مست، ولی من آتش/ او به دل سرد و بیفتاده ز جوش

بیا که لعل و گهر در نثار مقدم تو / ز گنج‌خانه دل می‌کشم به روزن چشم

طرفه باغی است گلستان جهان، لیک چه سود / که گل عشرت از این باغ نچیده است کسی

بدخواه وطن، بهر تو دل سوز نگردد / زین گرگ بیندیش، که چوپان شدنی نیست

هر که را دارند اندر باغ امکان فرصتی / کاروان عمر باشد رهنورد پیش و پس

منه دل بر این دل‌فریبان به مهر / که با مهربانان نسازد سپهر

درد ما را در جهان درمان مبادا بی ‏‌‏شما / مرگ بادا بی ‏‌‏شما و جان مبادا بی ‏‌‏شما

چنین است کردار گردان سپهر / گهی درد پیش آردت گاه مهر

در این حضرت چو مشتاقان نیاز آرند ناز آرند / که با این درد اگر در بند درمانند، درمانند