شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19902

 تا خار غم عشقت آویخته در دامن/ کوته‌نظری باشد رفتن به گلستان‌ها 
 

ای مهر تو در دل‌ها ، وی مهر تو بر لب‌ها /  وی شور تو در سرها ، وی سِرّ تو در جان‌ها 
 

 تا عهد تو در بستم عهد همه بشکستم /  بعد از تو روا باشد نقض همه پیمان‌ها 
 

وقتی دل سودایی ، می‌رفت به بستان‌ها / بی‌خویشتنم کردی بوی گل و ریحان‌ها 
 

گر به سر من آن پری از سر ناز بگذرد / بر سر راهش افکنم پیرهن دریده را

هر که را امروز ساقی می‌کشد پای حساب / ایمنی از هول فردای حسابش می‌دهند

ز قامت تو چنان پایمال شد طوبی / که تا به روز قیامت کمر نمی‌بندد

گیرد سپهر چشمه‌ی خورشید را به گل / گر بامداد پرده نپوشی به روی خویش

د، الف، ب، ج

ج، د، الف، ب

ج، د، ب، الف

د، الف، ج، ب

وطن هر چند دلگیرست بر غربت شرف دارد         دلش سوراخ شد تا از وطن، گوهر برون آمد

هرکه را در خاک غربت پای در گل ماند ماند         گو دگر در خواب خوش‌ بینی دیار خویش را

بر طوطی جان، تلخی غربت ننماید       در خانه دل آینه‌سیمایی اگر هست

در غریبی قطره من آب گوهر می‌شود     آب دریایم که تلخی در وطن باشد مرا

در حریم عشق نتوان زد دم از گفت و شنید                                               زان که آن‌جا جمله اعضا چشم باید بود و گوش

گورخانة راز تو چون دل شود                                                                آن مرادت زودتر حاصل شود

سر سودای تو در سینه بماندی پنهان                                                         چشم تردامن اگر فاش نکردی رازم

ما نعره به شب زنیم و خاموشی                                                                تا درنرود درون هر گوشی