شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 18426

ج - د - الف - ب

ال - ج - د - ب

د -  ج - ب - الف

ب - د - ج - الف

همین از غم نه تنها چشم خون پالای من گرید / که همچون نخل باران خورده سرتاپای من گرید

مگر ابر بهار امشب غمی چون من به دل دارد / که می خواهد بدین سان تا سحر همپای من گرید

دو چشمم خشک شد امروز، از بس گریه بر دیروز / دگر امشب کدامین چشم بر فردای من گرید

اجل خندان رسید و اشک ریزان رفت و بخشودم / فغان کاین دزد هم بر پوچی کالای من گرید

 آنکه ز چشم شوخ او هر نفسی است فتنه‌ای/ آنکه ز لطف قامتش هر طرفی قیامتی
 

زاغ اگر عاشق سرگین خر آمد گو باش/ بلبلان را به چمن با گل رعنا چه خوش است
 

گر نبودی خلق محجوب و کثیف/ ور نبودی حلق‌ها تنگ و ضعیف
 

جهان را فزوده بدو آبروی/ فروزان شده تخت شاهی بدوی
 

شدم ز دست تو شیدای کوه و دشت و هنوز / نمی‌کنی به ترحّم نطاق سلسله سست                                                                                     (شیدا)

تا شدم حلقه‌به‌گوش در می‌خانه‌ی عشق / هر دم آید غمی از نو به مبارک بادم                                                                                                             (حلقه‌به‌گوش)

حافظ شب هجران شد بوی خوش وصل آمد / شادیت مبارک باد ای عاشق شیدایی                                                                                    (هجران)

به وقت گل شدم از توبه‌ی شراب خجل / که کس مباد ز کردار ناصواب خجل                                                                                                              (خجل)

کنار از ما چه می‌جویی میان بگشا دمی بنشین / به اقبالت مگر کاری برآید زین میان ما را

از آنم قصد جان کردی که من برگردم از کویت / «معاذا الله» که برگردم چه گردانی به جان ما را؟

چو اجزای وجود ما مرکّب شد ز سودایت / چه غم گر چون قلم گیرند مردم بر زبان ما را؟

قیامت باشد آن روزی که بر سوی تو چون نرگس / ز خواب خوش برانگیزند مست و سرگران ما را