شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 11113

تو سروی و ما چون آب آورده به پایت سر / می‌ماند و ما تشنه بر خاک سر کویت

حافظا شاید اگر در طلب گوهر وصل / دیده دریا کنم از اشک و درو غوطه خورم

تو آفتاب منیری که می‏روی ز سرم / فتاده بر سر ره من به سایه می‌‏مانم

چون شاخ گوزن است قد خم شده اما / از بیشه اندیشه زند نعره که شیرم

چو غنچه گر چه فروبستگی است کار جهان / تو هم‌چو باد بهاری گره‌گشا می‌باش

گر به اقلیم عشق رو آری / همه آفاق گلستان بینی

گرم از دست برخیزد که با دلدار بنشینم / ز جام وصل مِی نوشم ز باغ عیش گل چینم

تا درخت دوستی کی بر دهد / حالیا رفتیم و تخمی کاشتیم

پنج

سه

چهار

شش

دوش گفتی ز تیرگی شب من / زلف حورست و رای اهریمن (ادات تشبیه، وجه شبه)

چرخ مانند گرزنی که بود / اندرو درّ و گوهر گرزن (مشبه، وجه شبه) (گرزَن: تاجر جواهرنشان)

رخ برافروز هم‌چو مهر سپهر / سر برافراز هم‌چو سرو چمن (مشبه‌به، وجه‌شبه)

مهر او آب و کین او آتش / خشم او درد و عفو او درمان (مشبه‌به، مشبه)