شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 19048

دو

چهار

سه

یک

صبا به لطف بگو آن غزال رعنا را / که سر به کوه و بیابان تو داده ای ما را

میر من خوش می روی کاندر سر و پا می رمت / خوش خرامان شو که پیش قد رعنا میرمت

تا غنچه ی خندانت دولت به که خواهد داد / ای شاخ گل رعنا از بهر که می رویی

علم در دست یک رمه رعنا / همچو شمع است پیش نابینا

حافظا چون غم و شادی جهان در گذر است / بهتر آن است که من خاطر خود خوش دارم

ز قدرت درگذر قدرت قضا راست / تو فرمانرانی و فرمان خدا راست

چون همه وضع جهان گذران در گذر است / مگذر از عالم شیدایی و شوریده‌سری

سرای خانه‌ی گیتی که خانه‌ی دودر است / در او اساس اقامت منه که رهگذر است

گرد هستی را فرو شوییم از رخسار روح / در دل تیغ شهادت غوطه چون جوهر زنیم

در سر صلح به کس باشدم و نه دل جنگ / تا در این معرکه با نفس جهادی دارم

من ایرانی ام آرمانم شهادت / تجلّی هستی است جان کندن من

از دم تیغ شهادت باده‌جوی وصلتند / ذیل اگر گردد بلا لاجرعه نوش سر می‌کشند

چنان که هستی برنشین و نزدیک من آی. (برنشین: سوار شو)

درحال سی دینار فرستاد: (درحال: فوراً)

دلّاک و قیم درآمدند و خدمت کردند: (درآمدند: خارج شدند)

خدای همه بندگان را از دین فرج دهاد: (دین: وام)