شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 29688

نکونام و صاحب‌دل و حق‌پرست / خط عارضش خوش‌تر از خطّ دست

مرا تو غایت مقصودی از ج‌هان ای دوست / هزار جان عزیزت فدای جان ای دوست

چنین است رسم سرای درشت / گهی پشت بر زین، گهی زین به پشت

به یاد روی شیرین بیت می‌گفت / چو آتش تیشه می‌زد کوه می‌سفت

هرچه خواهندت بده مندیش از آن / داد یزدان را تو بیش از بیش دانش

گر در آبی نخل یا عرجون نمود / جز ز عکس نخله بیرون نبود

حرص، کور و احمق و نادان کند / مرگ را بر احمقان آسان کند

حال خونین‌دلان که گوید باز / وز فلک خون خم که جوید باز

من کی‌ام آن‌ را که شرح آن دهم/ ور دهم آن شرح، خط بر جان نهم

چون بدیدش یاد آورد آنِ خویش/ بی‌طمع شد ز اشترِ آن یار و خویش

مر مرا اینجا شکایت شکر شد/ کفر ایمان گشت و ایمان کفر شد

می‌نماید مار اندر چشم مال/ هر دو چشم خویش را نیکو بمال