شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - علوم و فنون ادبی 2 | آزمون شماره 15156

عالم آرای عباسی از اسکندر بیگ ترکمان: تاریخ

مجالس‌المؤمنین از قاضی نوراللّه شوشتری: فقه

عین الحیات از علی بن حسین واعظ کاشفی: عرفان

تذکرهٔ شاه طهماسب از شاه طهماسب صفوی: تاریخ

شعر سبک خراسانی از دربار خارج شد.

در سبک عراقی، معشوق شاعر زمینی و دست‌یافتنی است.

توجه به صفا و پالایش درون از ویژگی‌های ادبی شعر سبک عراقی است.

مهم‌ترین ویژگی زبانی سبک عراقی درهم‌آمیختگی مختصات نو و کهن است.

همه عقل‌ها خرفه دوزند لیکن / جگرهای عشاق شد خرقه سوزان (فعولن فعولن فعولن فعل)

با داغ تو رنجوری به کز نظرت دوری / پیش قدمت مردن خوش‌تر که به هجرانت (مفعول مفاعیلن مفعول مفاعیلن)

رخت سرای عقلم تاراج شوق کردی / ای دزد آشکارا می‌بینم از نهانت (مفعول فاعلاتن مفعول فاعلاتن)

ملامت من مسکین کسی کند که نداند / که عشق تا به چه حد است و حسن تا به چه غایت (مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن)

جان درازیّ تو بادا که یقین می‌دانم / در کمان ناوک مژگان تو بی‌چیزی نیست

چرا ز کوی خرابات روی برتابم / کزین به‌ام به جهان هیچ رسم و راهی نیست

زمانه گر بزند آتشم به خرمن عمر / بگو بسوز که بر من به برگ کاهی نیست

عنان‌کشیده رو ای پادشاه کشور حُسن / که نیست بر سر راهی که دادخواهی نیست