شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - فارسی 3 | آزمون شماره 6499

شکر و سپاس مر موجودی را که از پیشگاه عقل هر که هست در تهت اوامر و نواهی اوست.

 ثواب آن می‌نماید که بُنه پیش کنیم و سوی دهستان رویم و گرگان و آن نواحی آن بگیریم.

زاغان را ملکی بود که همه در فرمان و متابعت او بودندی، و اوامر و نواهی او را اطاعت کردندی.

در خرد چگونه در خورد در صدمت نخست این خاری به خویشتن راه دادن و مسکن و وطن را بدرود کردن؟ به ثواب آن نزدیک‌تر که اطراف فراهم گیریم و روی به جنگ آریم. 

گفت که سرمست نه‌ای، رو که از این دست نه‌ای                    رفتم و سرمست شدم، وز طرب آکنده شدم

گفت که با بال و پری، من پر و بالت ندهم                           در هوس بال و پرش بی‌پر و پرکَنده شدم

گفت مرا عشق کهن، از بر ما نقل مکن                                 گفتم آری نکنم ساکن و باشنده شدم

چشمه خورشید تویی، سایه‌گه بید منم                                چون که زدی بر سر من، پست و گدازنده شدم