شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - علوم و فنون ادبی 1 | آزمون شماره 28136

یک

سه

دو

چهار

و آن را که حساب پاک است از محاسبه چه باک است

لذت انگور بیوه داند نه خداوند میوه

فلان عزم کرده است و نیت جزم که بقیت عمر معتکف نشیند

گردش زمان عیش ربیعش را به طیش خریف مبدل نکند

بر او راست خم کرد و چپ کرد راست/خروش از خم چرخ چاچی بخاست

می‌دید اگر خسرو چو من رخسار آن شیرین‌دهن/می‌کند همچون کوهکن با نوک مژگان بیستون

خیال خال تو با خود به خاک خواهم برد/که تا ز خال تو خاکم شود عبیرآمیز

خیزید که آن یار سعادت برخاست/خیزید که از عشق، غرامت برخاست

پارسازاده‌ای را نعمت بی‌کران، از ترکه عمان به دست افتاد، فسق و فجور آغاز کرد و مُبذّری پیشه گرفت. فی‌الجمله نماند از سایر معاصی که نکرد و منکری که نخورد.

بدان که خدای تعالی در ظاهر کعبه بنا کرده، که او را از سنگ و گل است و در باطن کعبه‌ای ساخته که از جان و دل است.

آن سلطان دنیا و دین، آن سیمرغ قاف یقین، آن گنج عالم عزلت، آن گنجینه اسرار دولت، آن شاه اقلیم اعظم، آن پرورده لطف و کرم … گفت.

مردی صد دینار در آستین داشت. بر دستارچه بسته از آستین بیرون گرفت و بدین طرارّ داد و گفت: ای برادر این امانت است.

مرا یار هرگز نیاید به کار 

تواضع کن آن را که دانشور است 

چون بوی تو دارد جان، جان را هِله بنوازم 

به فتراک دونان تعّلق مکن