شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 21461

آوردن ب بر سر فعل ماضی

استفاده از جملات کوتاه

تکرار برخی واژگان

قرار داشتن متن در ردۀ ادبیات روایی-داستانی

همه چیزی از نادان نگاه داشتن آسان‌تر که ایشان را از تن خویش. (نابودگری جهل)

اگر خواهی که ستوده مردمان باشی بر آن‌کس که خرد زو نهان باشد نهان خویش آشکارا مکن. (اهمیّت سکوت)

اکنون آموز که جوانی، چون پیر گردی به اندیشیدن حاجت نیاید که پیران چیزها دانند. (تأکید بر تجربه)

هر مفلسی که عاشقی ورزد معاینه [آشکارا] در خون خویش سعی کرده باشد. (بلاخیز بودن عشق)

قالب شعر، با توجه به محل قرارگیری قافیه در ابیات، مثنوی است.

در بیت دوم و سوم به‌ترتیب افعال «اتفاق اوفتاد» و «شد» (به معنای رفت) دستور تاریخی کهن هستند.

«نگون‌بخت» در بیت اول دارای آرایه کنایه است و «شغال، شیر، روباه» یک شبکه معنایی را تشکیل دادند.

«را» در بیت سوم به معنای «برای» است و بیت اول جناس دارد.

در این حضرت آنان گرفتند صدر/ که خود را فروتر نهادند قدر

ره این است سعدی که مردان راه/ به عزت نکردند در خود نگاه

مکن خیره بر زیردستان ستم/ که دستی است بالای دست تو هم

چون زلف بتان شکستگی عادت کن/ تا صید کنی هزار دل در نفسی