شرکت در آزمون آنلاین فارسی 2 - فارسی 2 | آزمون شماره 10549

منتظر گشتند زخم قهر را                                                        قهر آمد نیست کرد آن شهر را

منتظری تا ز روزگار چه خیزد                                                   عقل بخندد جز انتظار چه خیزد

منتظرِ راحت، نتوان نشست                                                       کان به چنین عمر نیاید به دست

بر بوی همدمی که بیابم یگانه رنگ                                             عمرم در آرزو شد و در انتظار هم

و رسولان برفتند و امیر بر اثر ایشان. رسولان بدان مغروران رسیدند و پیغام‌ها بگذاردند.

فرزندان ایشان که مستحقّ آن تخت باشند و بر جای‌های ایشان بنشینند با فراقت دل روزگار را کرانه کنند.

دریغا و بسیار بار دریغا که آن روضه‌های رضوانی بر جای نیست که این تاریخ بدان چیزی نادر شدی.

چه اسکندر آن مملکت‌های بزرگ که گرفت، سبیل وی آن است که کسی بحر تماشا به جای‌ها بگذرد.

می نال چنان که نشنوند آوازت / می سوز چنان‌که بر نیاید دودت

 از جانب دوست سر زد این سوز و گداز / تا در نگرفت شمع پروانه نسوخت

مگو سوخت جان من از فرط عشق / خموشی است هان، اولین شرط عشق

ز آتش پنهان عشق، هر که شد افروخته / دود نخیزد از او چون نفس سوخته