شرکت در آزمون آنلاین پیام‌های آسمان هفتم - درس اوّل-بینای مهربان | آزمون شماره 6212

حقّ نعمت شناختن در کار / نعمت افزون دهد به نعمت‌خوار

به جان گفت باید نفس بر نفس / که شکرش نه کار زبان است و بس

زمانه کیست که در نعمتش کند کفران / سپهر کیست که در خدمتش کند تقصیر

کفران نعمتش سبب قطع وصل شد / زینش بتر سزاست دل ناسپاس ما

محدود به زمانی می‌داند که انسان کار خیر می‌کند.

همیشگی می‌داند.

غیرممکن می‌داند.

محدود به برخی مکان‌های مقدّس می‌داند.

تنوّع بت‌هایی که انسان امروزی در خفا می‌پرستد از بت‌های عصر جاهلی بیشتر است.

زندگی انسان امروزی از زندگی انسان‌های پیش از تاریخ رفاه بیشتری دارد.

علی‌رغم افزایش مدّت عمر، توانایی‌های بدنی انسان به مرور زمان کم شده است.

نفوذ بشر در چرخه‌های زیستی طبیعت و نابودی حیات وحش، مسیری رو به گسترش دارد. 

هان، خدا با تو است در شب و روز!

عقل، ذات تو را چه نام نهد؟

گفت خدا که اولیا روی من و ره منند

با همه خلق، از عرش،‌ سخن گفت خدای