شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس ششم: سجع و انواع آن | آزمون شماره 23183

بزرگان گفته‌اند: دولت نه به کوشیدن است؛ چاره کم‌جوشیدن است.

چنان شنیدم که رزقی بی‌کران داشت و آگهی بر قرآن

فلان را کرم بی‌شمار است و هنر بی‌حساب

از گل بستان بقیتی مانده بود که کتاب گلستان تمام شد

دو

سه

چهار

یک

نصیحت از دشمن پذیرفتن خطاست ولیکن شنیدن رواست.

صولت برد آرمیده بود و اوان دولت ورد رسیده.

بقیّت عمر معتکف نشیند و خاموشی گزیند.

ای مردم بکوشید یا جامۀ زنان بپوشید.

 طبیبی را دیدند هرگاه به گورستان رسیدی ردا در سر کشیدی. سؤال کردند، گفت: از مردگان گورستان شرم دارم. بر هر که می‌گذرم ضربت من خورده و در هر که می‌نگرم از شربت من مرده.

اگر عاشقی، دل نشانه بلا کن و اگر عارفی جان سیر محنت و قضا کن. اگر بنده‌ای هرچه او کند رضا کن و در همه مهمات اعتماد بر خدا کن.

من در نفس خویش این قدرت و سرعت می‌شناسم که در خدمت مردان یار شاطر باشم نه بار خاطر.

چندان که نشاط ملاعبت کرد و بساط مداعبت گسترد، جوابش نگفتم و سر از زانوی تعبّد برنگرفتم.

ما همه یک گوهریم یک خرد و یک سریم / لیک دو بین گشته‌ایم زین فلک منحنی

 کفرت ایمان پاک‌دینان قامتت سرو راست‌بنیان / کاکلت شام شب نشینان پسته‌ات نقل مِی‌‌پرستان

 صبح است گل‌گون تاخته، شمشیر بیرون آخته / بر شب‌شبیخون ساخته، خونش به عمدا ریخته

 گهر جمال بتانی گهی ز بت‌شکنانی / گهی نه این و نه آنی چه آفتی چه بلایی