شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - علوم و فنون ادبی 3 | آزمون شماره 7675

آن پی مهر تو گیرد که نگیرد پی خویشش / وان سر وصل تو دارد که ندارد غم جانش

عهد ما با تو نه عهدی که تغیر بپذیرد / بوستانی است که هرگز نزند باد خزانش

هر که سودای تو دارد چه غم از هر که جهانش / نگران تو چه اندیشه و بیم از دگرانش

هر که از یار تحمل نکند یار مگویش / وان که در عشق ملامت نکشد مرد مخوانش

شاعران این دوره به استفاده از واژه‌های کهن در زبان شعر چندان تمایلی نداشتند.

در شعر سنّتی این دوره تقلید از سبک هندی غالب است.

در سال‌های نخستین، شعر این دوره از تمثیل و نمادگرایی بیشتر بهره گرفته است اما به‌تدریج با الهام از فرهنگ اسلامی، استفاده از تمثیل و نماد کمتر شد.

فرهنگ دفاع مقدّس یکی از اصلی‌ترین درون‌مایه‌های شعر این دوره است.