شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس چهارم : سبک شناسی قرن های 7 و 8 و 9 (سبک عراقی) | آزمون شماره 16668

مدّعیان عرفان، به درسی کردن عرفان و شرح اصطلاحات و پیچیده جلوه دادن مفاهیم آن پرداختند؛ در نتیجه در این دوره، کتاب‌های عرفانی مهمی به نثر نوشته شد.

ادیبان این دوره در کتاب‌های مصنوع و متکلّف بیشتر به ظاهرسازی و به صنایعی مثل استعارات دور از ذهن و آوردن سجع‌های متوالی و بی‌روح روی آوردند.

به علّت کشتن یا متواری ساختن فضلا و نابودی کتابخانه‌ها، از صحّت و اتقان مطالب کاسته شد و ضعف و انحطاط فکری این دوره را فرا گرفت.

به علّت نبودن استادان بزرگ و از بین رفتن مراکز علمی، تحقیق و تتبّع در بین علما و ادیبان سستی یافت.

دو چیز محال عقل است، خوردن بیش از رزق مقسوم و مردن پیش از وقت معلوم.

هر آن چه دانی که معلوم تو خواهد شد، به پرسیدن آن تعجیل مکن که هیبت سلطنت را زیان دارد.

دشمن به ملاطفت دوست نگردد بلکه طمع زیادت کند.

چون انسان بار امانت خواهدکشیدن، می باید که قوّت هر دو عالم به کمال او را باشد.