شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 4144

جان محو شد و به هیچ رویت نشناخت / دل خون شد و قدر خاک کویت نشناخت

هر شب دل پرخونم بر خاک درت افتد / تا بو که چو روز آید بر وی گذرت افتد 

بسیار در این بادیه شوریده برفتیم / بسیار در این واقعه مردانه چخیدیم

اسرار صفات جوهر عشقت / می دانم و در زبان نمی گنجد

نمانده است مرا در بساط جز آهي / هزار دشمن و یک تیر در کمان دارم

في‌الجمله اعتماد مکن بر ثبات دهر / کاین کارخانه‌ای است که تغییر می‌کنند

عقل حقش بتاخت نیک بتاخت / عجز در راه او شناخت شناخت

ساقیا برخیز و در دِه جام را / خاک بر سر کن غم ایّام را

تاب در زلف داد و هر مویش / در دلم صدهزار تاب انداخت 

سرّ من از ناله من دور نیست / لیک چشم و گوش را آن نور نیست

چون ز مرغ سحر فغان برخاست / ناله از طاق آسمان برخاست

تا تو کردی به سوی ما نظری / ملک هر دو جهان مُسخّر ماست

از غیب رو نمود و صلایی زد و برفت / کاین راه کوته است گرت نیست پا روا

ای شاه تو شاهی کن و آراسته کن بزم / ای جان ولی‌نعمت هر وامق و عذرا

شکار خسته اویم به تیر غمزه جادو / گرم به مهر بخواند که ای شکار چه باشد

نوش تو را ذوق و طعم و لطف نه این بود / وان شتر مست خوش‌عیار نه این بود