شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 6497

پروانه او شدم که هر ساعت / در جمع چو شمع می‌‌کشد زارم

چون تو قیام می‌‌کنی ما و ز پا فتادنی / چون تو به ناز می‌‌روی ما و به سر دویدنی

همه هستند سرگردان چو پرگار / پدیدآرنده خود را طلبکار

ای جفای تو ز دولت خوب‌‌تر / انتقام تو ز جان محبوب‌‌تر 

خلوت دل نیست جای صحبت اضداد 

ترک گدایی مکن که گنج بیابی

تا چه کند با رخ تو دود دل من

صد شعله آتش است در دیده من

گفتم که کفر زلفت گمراه عالمم کرد / كفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید

وضع زمانه قابل دیدن دو بار نیست / رو پس نکرد هر که از این خاکدان گذشت

نیست صائب چاه و زندان بر دل من ناگوار / همچو یوسف می‌‌‌فزاید عزت از خواریّ من

خاتم ملک سلیمان است علم / جمله عالم صورت و جان است علم