شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس سوم : تشبیه | آزمون شماره 10150

از نوبهار شفقت و نیران قهر توست / جنّت به آب و تاب، جهنّم به تاب و تَف

حافظ از باد خزان در چمن دهر مرنج / فکر معقول بفرما گل بی‌خار کجاست

عشق دردانه است و من غوّاص و دریا میکده / سر فرو‌بردم در آن‌جا تا کجا سر برکنم

من دوست‌دار روی خوش و موی دلکشم / مدهوش چشم مست و می صاف بی‌غشم

اگر دانی که تا هستم نظر با جز تو پیوستم / پس آنگه بر من مسکین جفا کردن صوابستی

اگر گل را نظر بودی چو نرگس تا جهان بیند/ ز شرم رنگ رخسارش چو نیلوفر در آبستی

گر آن ساعد که او دارد بُدی با رستم دستان / به یک ساعت بیفکندی اگر افراسیابستی

بیار ای لعبت ساقی اگر تلخ است و گر شیرین/ که از دستت شکر باشد و گر خود زهر نابستی

این آب و نان چرخ چو سیل است بی‌وفا / من ماهی‌ام نهنگم عمّانم آرزوست

آتشم تیز مکن ورنه دهانم بگشا / چند چون دیگ کنم ناله سرپوشیده

آتش مهر تو را حافظ عجب در سر گرفت / آتش دل کی به آب دیده بنشانم چو شمع

آتش عشقش ز غیرت بر دلم / تاختن آورد همچون شیر مست

یک گوهر معنی ز کان حکمت / در گوش چو فرخنده گوشوار است

با خويشتن بساز و ز کس مردمي مجوي / کان کاو فرشته بود، کنون اهرمن وش است

زدیم از بخت بد در نیل غم رَخت/ مبادا کس چو ما یا رب سیه ‌بخت

چون مار ارقم است جهان گاه آزمون / کاندر درون کشنده و بيرون مُنقّش است (ارقم: مار سیاه و سفید کشنده)