شرکت در آزمون آنلاین فارسی 3 - درس 7: در حقیقت عشق | آزمون شماره 1372

کرد با او به دوستی پیوند / شد یکی مادر و دگر فرزند

صوفی به سماع دست از آن افشاند / تا آتش دل به حیلتی بنشاند 

دست نه بر سینه ام تا بنگری / آتش پوشیده در خاکستری 

در دست و بردن بیا یکی هم / که حق گشتیم بی شک حق یکی هم

عشق حقیقی، دل و جان را پاک می‌سازد.

تا آنگاه که آتش عشق او را چنان گرداند که همۀ جهان، آتش بیند.

محبت چون به غایت رسد آن را عشق خوانند. 

به عالم عشق نتوان رسیدن تا از معرفت و محبت دو پایۀ نردبان نسازد.

خروش سواران و اسپان ز دشت / ز بهرام و کیوان، همی برگذشت

مرا مادرم نام مرگ تو کرد / زمانه مرا پتک ترگ تو کرد

چو رهام گشت از کشانی ستوه / بپیچید رو روی و شد سوی کوه

عهدی دارد فلک که تا گرد جهان / خود می گردد،مرا همی گرداند

خیال / آهنگ / مجلس / پندار / درخور

شیدایی / نوا / محفل / ضروری / نظم دهنده

دیوانگی/ سرود / ضیافت / لازم / مکان

هوس / ترانه / شادی / واجب / میّسر