شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یازدهم: قافیه | آزمون شماره 20599

تهمتن برآشفت و با توس گفت / که رهّام را جام باده‌ست جفت

چنان دید بر روی دشمن ز خشم / که شد ساخته کارش از زهر چشم

از علی آموز اخلاص عمل / شیر حق را دان منزّه از دغل

عشق شوری در نهاد ما نهاد / جان ما در بوته‌ی سودا نهاد

برنجید پس هرکسی نان خویش / بورزید و بشناخت سامان خویش

چو ابری که بارانش مرجان بود / چه مرجان که آرایش جان بود

چون آن نامه‌ی شاه یک‌سر بخواند / دو دیده به خون دل اندر نشاند

گر این رازها آشکارا کنی / ز خاک سیه مشک سارا کنی

الف، ث

الف، ب

ب، ت

ث، پ

جوانی سر از رای مادر بتافت / دل دردمندش به آذر بتافت

چون سنبل تو سلسله بر ارغوان نهاد / آشوب در نهادِ منِ ناتوان نهاد

میوه‌ات باید که شیرین‌تر شود / چون رسن تابان نه واپس‌تر رود

چه حاصل از تماشای رخ حور / به چشمی چون چراغ صبح بی‌نور