شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 16823

تن به گهرخانه‌ی اصلی شتافت / دیده چنان شد که خیالش نیافت

تا کرمت راه جهان برگرفت / پشت زمین بار گران برگرفت

حذر کن ز نادان ده‌مرده‌گوی / چو دانا یکی گوی و پرورده گوی

بنده نظامی که یکی‌گوی توست / در دو جهان خاک سر کوی توست

نویسنده در این متن‌ها، تفکّر آگاهی‌بخش یا انتقادی خویش را درباره‌ی دادگری، عدالت‌خواهی و ستم‌ستیزی، بیان می‌کند.

این متن‌ها فریاد مظلومیت آزادی‌خواهان است و خوانندگان را به ایستادگی و سازش‌ناپذیری در برابر ظلم، فرامی‌خواند.

این، مربوط به هنگامی است که یک ملّت یا جامعه به مبارزه با عوامل استبداد و استکبار داخلی یا تجاوز بیگانگان برمی‌خیزد.

موضوع اصلی این سروده‌ها یا نوشته‌ها، ستایش آزادی و آزادی‌خواهی و دعوت به مبارزه و پایداری در برابر بیدادگران است.

خودحسابان صائب از دیوان محشر فارغ‌اند                                                            از حساب اندیشه‌ای نبود قیامت‌دیده را

پاک است همچو صبح به عالم حساب ما                                                       در خون شبنمی نرود آفتاب ما

رتبة کامل‌عیاران بیش گردد از محک                                                           نیست پروایی ز میزان مردم سنجیده را

پیش‌دستی کن و دیوان خود امروز بپرس                                                        چه ضرور است به فردا فکنی دیوان را