شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 1301

گفتم که کفر زلفت گمراه عالمم کرد / كفتا اگر بدانی هم اوت رهبر آید

وضع زمانه قابل دیدن دو بار نیست / رو پس نکرد هر که از این خاکدان گذشت

نیست صائب چاه و زندان بر دل من ناگوار / همچو یوسف می‌‌‌فزاید عزت از خواریّ من

خاتم ملک سلیمان است علم / جمله عالم صورت و جان است علم

بپیوندد به کام دل، تو را هر کس برید از من: هزج مثمن محذوف

می‌دهم جان تا مگر بازآرمش: رمل مسدس سالم

افسرده آن عمری که آن بگذشت بی‌آن جان خوش: رجز مثمن سالم

دل از من برد و روی از من نهان کرد: متقارب مسدس محذوف

امشب تو را به خوبی نسبت به ماه کردم                                                                  تو خوب‌تر ز ماهی من اشتباه کردم

همسایه گو گواهی مستی و عاشقی                                                                  بر من مده که خویشتن اقرار می‌کنم

چون نفسی دیگرم ز عمر امان نیست                                                                  این نفسی چند در هوس به چه تازم

غیر غم حاصل ندیدم ز آشنایی‌های تو                                                                  وین غم دیگر که از بیگانگان می‌دانیم