شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 9: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 10038

چون عقیق گوهرافشان تو می‌آرم به یاد / در دمم سیم مذاب از دیده بر زر می‌چکد (ایهام تناسب - استعاره)

مرا که چشم ارادت به روی و موی تو باشد / دلیل صدق نباشد نظر به لاله و سنبل (تشبیه - لف و نشر)

من چه گویم که تو را نازکی طبع لطیف / تا به حدی است که آهسته دعا نتوان کرد (واج‌آرایی - حس‌آمیزی)

در چمن نرگس سرمست خراب افتاده است / زانکه اندر قدح لاله مدام است امروز (تشبیه - حسن تعلیل)

نه یاری سست پیمان است سعدی/ که در سختی کند یاری فراموش

من از تو صبر ندارم که بی تو بنشینم/ کسی دگر نتوانم که بر تو بگزینم

باز در چنگال شهباز غمت مرغ دلم/ آن چنان است که در چنگ همایی مگسی

چون خاک، در هوای تو از پا فتاده‌ام/ چون اشک، در قفای تو با سر دویده‌ام

بیا که گریه من آنقدر زمین نگذاشت/ که از فراق تو خاکی به سر توان کردن

جگر سنگ به نومیدی من می‌سوزد/ آب حیوانم و از ریگ روان تشنه‌ترم

سفینه در عرق شرم می‌توان انداخت/ ز بس که منفعل از کرده‌های خویشتنم

تا به کی در خواب سنگین روزگارم بگذرد/ زندگی در سنگ خارا چون شرارم بگذرد