شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دهم: زبان و ادبیات فارسی در سده‌های پنجم و ششم و ویژگی‌های سبکی آن | آزمون شماره 30083

فراوانی ترکیبات نو

از میان رفتن لغات مهجور فارسی نسبت به سبک خراسانی

ورود لغات زبان ترکی و مغولی

سادگی و روانی متون

بار خدای را عزّ و جلّ بر روی زمین بندگانی‌اند که آشامندۀ شراب معرفت‌اند و مست از جام محبّت. هرچند که از حقیقت آن شراب در دنیا جز بویی نه و از حقیقت آن مستی جز نمایشی نه.

خواهنده هرگز چون خواسته نبود، رونده هرگز چون ربوده نبود، رونده مزدور است و ربوده مهمان. مزد مزدور، درخور مزدور و نزل مهمان درخور میزبان.

عشق گفت: من دیوانۀ جرعۀ ذوقم، برآرندۀ شعلۀ شوقم، زلف محبت را شانه‌ام، زرع مودّت را دانه‌ام. ای عقل تو کیستی؟ مؤدب راه و من مقرّب شاه.

به تجربت می‌توان دانست که رضا به قضا و حُسن مصابرت در قناعت اصل توانگری و عمده سروری است و سرمایه دوستی مُواسا با اصحاب.

یک

دو

سه

چهار