شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس ششم : مجاز | آزمون شماره 15203

نهنگ صبح لب بگشود و دزدیدند سر، پیشش / هزاران سیم‌گون‌ماهی در این سیماب‌گون دریا

سحر از کوه خاور تیغ اسکندر چو شد پیدا / عیان شد رشحه خون از شکاف جوشن دارا

بارها گفتم که پیکانش ز دل بیرون کشم / جهدها کردم ولی برنامد این از دل مرا

هست چو خورشید و ماه طلعت دستور شاه / طلعت تو مشتری است در بر خورشید و ماه

چگونه سرو روانی به فکر خون من افتد / که ریخت خون جهانی به خاک راهگذارش

مرا به صیدگهی می‌کشد کمند محبّت / که خون شیر خورند آهوان شیرشکارش

چه عشوه‌ها که خریدم ز چشم عشوه ‌فروشش / چه باده‌ها که کشیدم ز لعل باده‌گسارش

کجا رواست که یک‌جا رود به دامن گلچین / گلی که بلبل مسکین کشید زحمت خارش

اگر به مذهب تو خون عاشق است مباح                 صلاح ما همه آن است کان تو راست صلاح

چشم گریان مرا حال بگفتم به طبیب                             گفت یک بار ببوس آن دهن خندان را

خدنگ غمزه از هر سو نهان انداختن تا کی        سپر انداخت عقل از دست ناوک‌های خون‌ریزت

می خور که عاشقی نه به کسب است و اختیار           این موهبت رسید ز میراث فطرتم