شرکت در آزمون آنلاین فلسفه 2 - درس 11: دوران متأخر | آزمون شماره 18036

احساسِ تعارض، میان دستاوردهای عقلی و داده‌های وحی ممکن نیست.

تقابل میان قوانینِ دینی با معرفت یقینی و قطعی ممکن نیست.

فلسفه‌ای که قوانینش با قرآن و سنت مخالف باشد پذیرفته نیست.

رهایی از توهم و گمانِ تعارض، میان یافته‌های عقلی و دینی ممکن است.

هستی و چیستی دو مفهوم مختلف از یک موجود واحد هستند.

آن‌چه متّصف به واقع می‌شود ماهیت است که یک مفهوم غیرانتزاعی و غیرذهنی می‌باشد.

ذهن با نظر به وجودهای متفاوت، تصورات مختلف را متناسب با خصوصیات آن‌ها انتزاع می‌‌کند.

اگر به یک درخت نگاه کنیم دو جنبه چیستی داشتن و موجود بودن را می‌یابیم.

برهان خاص ملاصدرا در اثبات خدا، فقط با در نظر گرفتن اصالت وجود، وحدت حقیقت و مراتب داشتن آن، قابل فهم و تبیین است.

ملاصدرا براساس سه اصلِ اصالت و وحدت وجود و مراتب داشتن آن، نظام جهان را تبیین می‌کند و حق را غنی بالذات و خارج از این نظام می‌داند.

براساس اصل اصالت وجود، تنوع و کثرتی که در موجودات جهان وجود دارد، حاکی از وجودهای مختلفی است که همگی از وجود یگانه‌ای هستی گرفته‌اند.

تفاوت ملاصدرا با عارفان در مسئله وحدت حقیقت وجود، این است که وی آن را مستدل می‌کند و نشان می‌دهد که کثرت، به جنبه ماهوی موجودات باز می‌گردد.