شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس دوم: سازه‌ها و عوامل تاثیرگذار در شعر فارسی | آزمون شماره 29359

 دیدی که وفا به جا نیاوردی/رفتی و خلاف دوستی کردی

شب فراق نخواهم دواج دیبا را/ که شب دراز بود خوابگاه تنها را

خستۀ تیغ فراقم سخت مشتاقم به غایت/ای صبا آخر چه گردد گر کنی یک‌دم عنایت؟

من مانده‌ام مهجور از او بیچاره و رنجور از او/گویی که نیشی دور از او در استخوانم می‌رود

توجّه به فضای عاطفی و آهنگ متن، سبب کشف لحن می‌شود. تشخیص لحن مناسب هر متن، خواندن را دل‌نشین‌تر و درک محتوا را آسان‌تر می‌سازد.

وزن، امری حسی است که بیرون از ذهن کسی که آن را درمی‌یابد، وجود دارد.

انتظاری که آدمی از شعر دارد، این است که بتواند آن را زمزمه کند و علّت این‌که شعر را بیش از نثر می‌خواند، همین شوق به زمزمه و آوازخوانی است.

وزن، ادراکی است که از احساس نظم حاصل می‌شود.

منظور از عاطفه، حالتی روحی _ روانی است که شاعر رویداد حادثه‌ای را در خویش احساس می‌کند و می‌کوشد دیگران را با خود در این احساس، همراه سازد.

پس از وزن، مهم‌ترین و موثرترین عامل، عاطفه است. بدون وزن کمتر می‌توان عواطف را برانگیخت.

توجه به فضای عاطفی و آهنگ متن، سبب کشف لحن می‌شود. تشخیص لحن مناسب هر متن، خواندن را دلنشین‌تر و درک محتوا را آسان‌تر می‌کند.

وزن، ادراکی است که از احساس نظم حاصل می‌شود. وزن امری حسی است و بیرون از ذهن کسی که آن را درمی‌یابد، وجود ندارد؛ وسیله ادراک وزن، حواس ماست.

باد صبا می‌وزد از سر زلف نگار / فعل صبا ظاهر است لیک صبا را که دید؟

به باغ‌های حقایق برات دوست رسید / ز تخته‌بند زمستان شکوفه یافت نجات

پیش آی دَمی جانم زین بیش مرنجانم / ای دلبر خندانم آهسته که سرمستم

گر چهره بنماید صنم پر شو از او چون آینه / ور زلف بگشاید صنم رو شانه شو رو شانه شو

الف، ج

الف، ب

د، ه_

ب، ج