شرکت در آزمون آنلاین زيست شناسی 2 - گفتار 1: گیرنده‌های حسی | آزمون شماره 14050

منفذ هر جوانه چشایی در نقطه مقابل محل خروج رشته‌های عصبی از جوانه قرار دارد.

آکسون‌های گیرنده‌های بویایی پس از خروج از بینی به لوب‌ بویایی می‌روند.

با ارتعاش استخوان رکابی، پیام عصبی به گوش درونی منتقل می‌شود.

حساسیت گیرنده‌های استوانه‌ای از گیرنده‌های مخروطی، نسبت به نور بیشتر است.

به مهم‌ترین مرکز تنظیم وضعیت بدن و تعادل می تواند منتقل ‌شود.   

به بخشی که در عملکرد هوشمندانه‌ نقش دارد، می تواند منتقل ‌شود.     

پوست دست از طریق ریشه‌ی پشتی عصب‌های نخاعی می تواند وارد نخاع ‌شود. 

همگی، پس از انتقال توسط نورون‌های دستگاه لیمبیک، می تواند در تالاموس پردازش شود.

فقط در ماهیچه‌های اسکلتی، رباط ها و کپسول پوشاننده مفاصل مشاهده می‌شوند.

گیرنده‌های مکانیکی تماسی بوده که در بخش‌های مختلف بدن پراکنده هستند.

جزئی از دستگاه عصبی محیطی هستند که به بخشی در پشت ساقه مغز پیام عصبی ارسال می‌کنند.

پیام عصبی هر یک از این گیرنده ها مستقیماً به مغز وارد شده و مغز را از نحوه قرارگیری بخش های بدن مطلع می سازد.

نوعی یاخته عصبی است.

محرک شیمیایی دارد.

در اندام ویژه ای قرار دارد.

در پاسخ به محرک ها نقش دارد.

الزاماً با عدم ارسال پیام عصبی همراه نیست.

می‌تواند برای هر گیرندة با انتهای دارینه آزاد رخ دهد.

هر گونه تغییر شدت محرک از بروز ‌این پدیده جلوگیری می‌کند.

در طی بروز ‌این پدیده ممکن است پردازش اطلاعات مهم‌تری در مغز انجام گیرد.