شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 2 - درس پنجم : پایه های آوایی همسان (1) | آزمون شماره 10402

هر چه گویم عشق را شرح و بیان/ چون به عشق آیم خجل باشم از آن

خداوندا، شبم را روز گردان/ چو روزم بر جهان پیروز گردان

نمی‌دانم نمیدانم الهی/ تو دانی و تو دانی آنچه خواهی

مهر اگر آرد بسی بیجا و بیهنگام آرد/ قهر اگر آرد بسی ناساز و ناهنجار دارد

تا مرد سخن نگفته باشد/ عیب و هنرش نهفته باشد

تا تو نگاه می‌کنی کار من آه کردن است/ ای به فدای چشم تو این چه نگاهکردن است؟

چه غم دیوار امّت را که دارد چون تو پشتیبان/ چه باک از موج بحر آن را که باشد نوح کشتیبان؟

نکوهش مکن چرخ نیلوفری را/ برون کن ز سر باد خیرهسری را

هرکه از درگاه عزّت یافت توقیع قبول / پیش درگاهش کمر بندد به خدمت روزگار

لشکری را گه به کام گرگ مردم‌خوار خواهد / کشوری را گه به دست مرد مردم‌دار دارد

تا که باشد ضدّ عزّت ذلّت اندر روزگار / دوستانت در جهان باشند غرق عزّ و ناز

روز کوشیدن زمین از دست او گردد تهی / روز بخشیدن زمان از دست او خواهد فرار

$--U/--U/--U$

$--U/---U/---U$

$---U/---U/---U$

$-UU/--UU/--UU$