شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 12: آرایه‌های ادبی

اگر ابیات زیر را به‌ترتیب داشتن آرایه‌های «پارادوکس، تشبیه، جناس تام، اسلوب معادله و حس‌آمیزی» مرتب کنیم، گزینه درست کدام است؟

الـف- دعایی گر نمی‌گویی به دشنامی عزیزم کن که گر تلخ است شیرین است از آن لب هرچه فرمایی

ب- گـفـت‌وگوی اهـل غـفلت قابل تأویل نیست خـواب پـای خـفـتـه را تـعـبـیـر کـردن مشکل است

ج- نگذار مطرب را دمی کز چنگ بنهد چنگ را در آبــگــون ســاغــر مــکـن آن آب آتـش‌رنـگ را

د- در سـخـن مـخـفـی شدم مانند بو در برگ گل هــرکـه خـواهـد دیـدنـم گـو در سـخـن بـیـنـد مـرا

هـــ

- روشــن شــود از ریــخـتـن اشـک دل مـا ابــریــم کــه روشــنــگــر مــا در جـگـر مـاسـت

الف - ج - هـ - د - ب

د - هـ - ج - الف - ب

الف - هـ - ج - ب - د

د - ج - هـ - ب - الف

آرایه‌های مقابل کدام بیت نادرست است؟

مکن شتاب به هر ورطه‌ای که افتادی / که ماه مصر برآمد ز چاه، زندان یافت (استعاره - تلمیح)

خمیده پشت از آن گشتند پیران جهان دیده / که اندر خاک می‌جویند ایام جوانی را (حسن تعلیل - کنایه)

آهی روان به کشور بلقیس کرده‌ام / پیک صبا روانه‌ی شهر سبا ببین (جناس - ایهام)

من از دو نرگس مست تو چشم آن دارم / که آگه از نگه گاه‌گاه من باشی (کنایه - استعاره)

آرایه‌های مقابل همه‌ی ابیات به جز بیت ....... تماماً درست است.

وگر گوید نهم رخ بر رخ ماه / بگو با رخ برابر چون شود شاه (ایهام تناسب، جناس تام)

از آن سرد آمد این کاخ دلاویز / که تا جا گرم کردی گویدت خیز (حسن تعلیل، تناقض)

غافل که فزون می‌شود آب گهر من / اخوان سیه‌دل که فکندند به چاهم (تلمیح، استعاره)

ز آه و گریه‌ی من شد جهان چنان تاریک / که روشنی نپذیرد ز آفتاب، هوا (تضاد، اغراق)

آرایه‌ی مقابل همه‌ی گزینه‌ها به‌جز ....... درست است.

آن نه روی است که یک باغ گل و نسرین است / وان نه خال است که یک چرخ مه و پروین است (مراعات نظیر - تشبیه)

صد خرمن جان را به یکی جلوه بسوزی / صد کوه گران را به یکی غمزه بکاهی (اغراق - تشبیه)

نصیحتی کنمت هرگز از بلا مگریز / که از بلا به جهان امن‌تر پناهی نیست (تضاد - مجاز)

دست چنین پیش که دارد که ما / زاری از این بیش که دارد که ما (موازنه - کنایه)

در همه‌ی گزینه‌ها آرایه‌ی «حسن تعلیل» وجود دارد، به‌جز .............. .

گـل‌هـا هـمـه بـه هـرزه گـریـبـان دریـده‌اند مـن حـرفـی از لـب تـو بـه گـلشن نگفته‌ام

نسبت رویت به گل کردند، مسکین شاد شد زین قِبل از خنده می‌ناید به هم لب‌های گل

هـم‌چـو گـل کـیـسـه لـبالب ز درم میآیی لـب پـر از خـنـده چـو اربـاب کرم میآیی

ابــر بــهــار در عــرق شـرم غـوطه خـورد از مـــایـــه‌داری مـــژه‌ی اشــک بــار مــا

شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 12: آرایه‌های ادبی | آزمون شماره 8443