شرکت در آزمون آنلاین فارسی 1 - فارسی 1 | آزمون شماره 15941

همه ذرات در تسبيح ذاتت  /  نديده هيچکس کل صفاتت

 

رشته تسبيح تو دام رياست   / مهره آن دانه مرغ هواست
 

 نگه کن ذره ذره گشته پويان  /  بحمدش خطبه تسبيح گويان
 

هر چه مخلوق حضرت اويند  /  همه تسبيح حضرتش گويند
 

به لابه گفت شبی میر مجلس تو شوم / شدم به رغبت خویشش کمین غلام و نشد             غلام

آن شد ای خواجه که در صومعه بازم بینی / کار ما با رخ ساقی و لب جام افتاد          آن

نگاهِ گرمِ آتش‌درحریف‌انداز می‌خواهم / بر این دل کز محبّت سرد شد آتش فشانی کو       سرد

در عین گوشه‌گیری بودم چو چشم مستت / و اکنون شدم به مستان چون ابروی تو مایل      مایل

تو نبینی برگ‌ها را کف‌زدن / گوش دل باید نه این گوش بدن             کف‌زدن

گوش سر بربند از هزل و دروغ / تا نبینی شهر جان با فروغ                  گوش

لیک الله الله ای قوم جلیل / تا نباشد خوردتان فرزند پیل                  خوردتان

ور نه کی کردی به یک چوبی هنر / موسی‌ای فرعون را زیر و زبر؟        فرعون