شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 5285

چون شیخ ما به نیشابور بود، بازرگانی شیخ را عود آورد و شیخ می‌گفت: «تا همسایگان ما را از بوی این نصیبی بود.». (کاربرد «را» به ‌عنوان نشانه مفعول)

شیخ بفرمود تا دو برّه فربه، یکسان بیاوردند چنان که از هم فرق نتوانستی کرد و هر دو به یک شکل بیاراستند. (کاربرد شکل تاریخی فعل)

شب ها در این تضرّع و زاری می نمودم تا یک شب رسول را به خواب دیدم، انگشتری در انگشت راست، نگینی پیروزه در وی. (حذف افعال)

چون آتش بگرفت هر که از بومان بیرون آید، بسوزد و هر که در غار بماند از دود بمیرد. (کاربرد «بسوزد» در معنای «می‌سوزد»)

جمع بستن غیرانسان با نشانۀ «ان» و کاربرد صفت‌های انسانی برای غیرانسان

بهره‌گیری از تمثیل برای بیان مفهوم غفلت و جبران‌ناپذیری آن

حذف فعل به قرینۀ لفظی و کاربرد «را» در معنای «برای»

بهره‌گیری از تشبیه و مراعات نظیر و تضاد برای بیان مفاهیم

سه

چهار

دو

یک

دوای درد عاشق را کسی کاو سهل پندارد / ز فکر آنان که در تدبیر درمانند درمانند

پنهان مکن آتش درون را / زین سوخته‌جان یکی شنو پند

خلوت گزیده را به تماشا چه حاجت است / چون کوی دوست هست به صحرا چه حاجت است

مگر ای سحاب رحمت تو بباری ارنه دوزخ / به شرار قهر سوزد همه جان ماسوا را