شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 2: پایه‌های آوایی | آزمون شماره 5913

خلوت دل نیست جای صحبت اضداد 

ترک گدایی مکن که گنج بیابی

تا چه کند با رخ تو دود دل من

صد شعله آتش است در دیده من

مفتعلن فاعلن مفتعلن فاعلن

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن

فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلاتن

دیدم دل خاص و عام بردی              من نیز دلاوری نمودم

 گفتم که نریزم آب رخ زین بیش         بر خاک درت که خون من خوردی

خون شد دل من ندیده کامی            الا که برفت نام با ننگ

پایت بگذار تا ببوسم            چون دست نمی‌رسد به آغوش

یک نفس با او بساز ار ره به جایی می‌بری          همدم او باش کوهم دم ز جایی می‌زند

این سخن آبی است از دریای بی‌پایان عشق           تا جهان را آب بخشد جسم‌ها را جان کند

بیدلان را چاره از روی دلارامی نباشد          هرکه عاشق گردد او را در دل آرامی نباشد

تا کی ای دلبر دل من بار تنهایی کشد          ترسم از تنهایی احوالم به رسوایی کشد