شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 3 - درس 1: تاریخ ادبیات قرن‌های دوازدهم و سیزدهم (دوره‌ی بازگشت و بیداری) | آزمون شماره 5262

وان که محتاج خلق شد، خوار است/ گرچه در علم، بوعلیسیناست (ابن يمين) 

ريشه‌ی نخل کهنسال از جوان افزون تر است/ بیشتر دلبستگی باشد به دنیا پیر را (وحشی بافقی)

تا مگر به دست آرم دامن وصالش را/ میدوم به پای سر در قفای آزادی (فرخی یزدی) 

ما ز آغاز و ز انجام جهان بیخبریم/ اول و آخر این کهنه کتاب افتاده است (کلیم کاشانی)

شاعران خود را وقف مردم کردند و به محتوا توجه بیش‌تری نمودند.

شاعران توانستند زبان شعر را از حالت سستی اواخر سبک هندی نجات دهند.

زبان، تخیل و اندیشه در شعر این زمان، تکرار شنیده‌ها بود.

سبک ساده و عامیانه نثر در داستان‌های نویسندگان این دوره رواج یافت.