شرکت در آزمون آنلاین علوم و فنون ادبی 1 - درس یکم: مبانی تحلیل متن | آزمون شماره 27167

حذف بخشی از فعل

استفاده از «را» در معنای حرف اضافه

استفاده از واژگان عربی فراوان

استفاده از شکل خاصی از ماضی استمراری

بار غمی که خاطر ما خسته کرده بود/ عیسیدمی خدا بفرستاد و برگرفت (تلمیح-تشبیه)

آسوده بر کنار چو پرگار میشدم/ دوران چو نقطه عاقبتم در میان گرفت (تشبیه-تشخیص)

شنیدهام سخنی خوش که پیر کنعان گفت/ فراق یار نه آن میکند که بتوان گفت (تلمیح-اغراق)

گره به باد مزن گرچه بر مراد رود/ که این سخن به مثل باد با سلیمان گفت (کنایه-تلمیح)

آن یکی خر داشت پالانش نبود/ یافت پالان گرگ خر را در ربود

عشق‌هایی کز پی رنگی بود/ عشق نبود عاقبت ننگی بود

کوزه بودش آب می‌نامد به دست/ آب را چون یافت خود کوزه شکست

می‌سپرم راه هوایت به سر/ این ادب آن نیست که داند ادیب

حکایتی ز دهانت به گوش جان من آمد / دگر نصیحت مردم حکایت است به گوشم

مرا هوشی نماند از عشق و گوشی / که پند هوشمندان کار بندم

کلید گنج سعادت نصیحت سعدی است / اگر قبول کنی گوی بردی از میدان

اگر مراد نصیحت‌کنان ما این است / که ترک دوست بگویم تصوری است محال

یکی از ملوک بی‌انصاف پارسایی را پرسید:«از عبادت‌ها کدام فاضل‌تر است؟ گفت: تو را خواب نیم‌روز؛ تا در آن یک نفس خلق را نیازاری.»

عارفی را گفتند: قدم نهادن در عشق چه کسی را مسلّم شود؟ گفت: عشق آتش است. هرجا که باشد، جز او رخت دیگری نهد و هر جا که رسد، سوزد و به رنگ خود گرداند.

عاقلی را پرسیدند: نیک‌بخت کیست؟ و بدبخت چیست؟ گفت: نیک‌بخت آنکه خورد و کِشت و بدبخت آنکه مُرد و هشت.

نصیحت از دشمن پذیرفتن خطاست ولیکن شنیدن رواست تا به خلاف آن کار کنی که آن عین صواب است.